آفت ها (Aphtous) زخم های سطحی کوچک و دردناکی هستند که به صورت دوره ای ایجاد شده و به شکل مجموعه ای از یک تا پنج ضایعه مشاهده می شوند. این ضایعات یک دوره ده تا چهارده روزه باقی می مانند و خود به خود از بین می روند. در بیشتر موارد، این علائم عود کننده هستند.

بدون در نظر گرفتن عوامل ایجاد کننده، این بیماری ها حاصل تداخل عمل سیستم ایمنی فرد می باشند.

حدود پانزده تا بیست درصد مردم دنیا به آن مبتلا هستند.

این زخم ها در ناحیه هایی از مخاط رخ می دهند که دارای غده های بزاقی فرعی باشند و در لثه چسبنده، کام سخت و سطح پشتی زبان مشاهده نمی شوند.

شکایت بیماران درد شدیدی است که با اندازه دانه های سفیدی که در دهانشان ایجاد شده تناسبی ندارد.

به لحاظ درد ناک بودن، در برخی موارد با تبخال اشتباه می شود اما حقیقت این است که تبخال (عفونت هرپس) با سفیدک (آفت) تفاوت دارد.

علت مشخصی برای آفت ثابت نشده است ولی عوامل زیر در تحریک و ایجاد آن دخیل هستند:

ارث، استرس، خستگی، بیماری، صدمه ناشی از گازگرفتن ناگهانی، تغییرات هورمونی، قاعدگی در خانم ها، کاهش وزن شدید، حساسیت های تغذیه ای، ماده کف کننده موجود درخمیر دندان ها وکمبود ویتامین ب 12، اسید فولیک وآهن.

برخی از بیماران عواملی مانند مصرف فندق، گردو، شکلات را در ایجاد آن موثر دانسته اند.

از آن جایی که درمانی در جهت رفع منشا و جلوگیری از ایجاد مجدد آفت وجود ندارد، درمان در جهت کاهش شدت و مدت دوره ضایعات می باشد.

استفاده از استروئید موضعی به شکل ژل یا کرم؛ و در مواردی که تعداد کمی ضایعه در قسمت های در دسترس ایجاد شده باشد، سوزاندن ضایعه با مواد شیمیایی (پودر آلوم و پودر اسید بوریک) در کاهش مدت ضایعه، کمک زیادی می کند. همچنین دهان شویه های محتوی ترکیبات ضد میکروبی (تتراسایکلین و کلرهگزیدین) در بعضی افراد درد را به طور موقت کاهش می دهد. استفاده مرتب از دهان شویه باعث افزایش فاصله وقوع ضایعات خواهد شد.

لیزرتراپی نیز در مراحل اولیه باعث بهبود سریع تر زخم ها وکاهش درد وسوزش ناحیه می شود. میزان وقوع دوباره آفت در مناطق لیزرشده بسیار کمتر می باشد.